منیت از بزرگترین سرمایه ها و دارایی های هر نظام و حکومتی می باشد. از این رو در دانش سیاست این قاعده مورد توجه است که هر حکومتی که بتواند...

  حجاب؛ امنیت یا محدودیت؟!!!

حجاب؛ امنیت یا محدودیت؟!!!

امنیت از بزرگترین سرمایه ها و دارایی های هر نظام و حکومتی می باشد. از این رو در دانش سیاست این قاعده مورد توجه است که هر حکومتی که بتواند امنیت را در تمام ابعادش برقرار کند؛ به درجۀ موفقیت و پایداری حائز می شود.

پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله امنیت را یکی از دو نعمت ناشناخته در کنار سلامتی بر می شمرند. (مجلسی، 78/170) توصیف امنیت به «نعمت ناشناخته» در فرمایش حضرت از آن روست که این نعمت به جهت نامحسوس بودنش به ارزش آن توجه نمی شود و ارزشمندی آن زمانی به چشم خواهد آمد که نباشد.

امنیت دارای اقسام و شاخه های گوناگونی است. برخی از مهمترین شاخه های امنیت عبارتند از: امنیت مالی، امنیت جانی، امنیت جنسی، امنیت شغلی، امنیت اجتماعی و ... .

از مهمترین شاخه های درخت امنیت، امنیت جنسی است که به معنای امنیت و امان جنسیتی مردان و زنان و عدم تجاوز به دارایی های جنسی دیگران است که البته صنف زنان بیش از مردان بدان نیازمند هستند. زیرا این صنف بیشتر در معرض این نوع بی امنیتی قرار دارد.

این نوع امنیت، از یک با جلوگیری و پیشگیری از تحریک قوای جنسی، زمینۀ فساد و فحشاء را می بندد و از سوی دیگر، جلوی تجاوز به حقوق جنسی دیگران را می گیرد.

دستاوردها و فواید امنیت جنسی در هر دو حوزۀ جسمی و روحی قابل توجه است. این امنیت در حوزۀ جسمی از بسیاری بیماری های دشوار و گاه درمان ناپذیر چون سوزاک، ویروس هپاتیت، ایدز و ... پیشگیری می کند و در حوزۀ روحی، جلوی بسیاری از بیماری های روحی دشوار و گاه درمان ناپذیر چون تنیدگی، افسردگی، اضطراب، بی اعتمادی، بدبینی، بدگمانی و ... را می گیرد.

امنیت جنسی و تأمین جنسیتی معلول عوامل گوناگونی است که این عوامل همه، ریشه در عامل بنیادین «عدم تحریک جنسی در فضای عمومی» دارند. بنابراین هر آن چه موجب تحریک جنسی در فضای عمومی و غیراختصاصی شود؛ ناامنی جنسی را به دنبال خواهد آورد.

از مهمترین عوامل تحریک جنسی، بی حجابی است که قوای جنسی را تحریک می کند و ناامنی جنسی را برای شخص بی حجاب و انسان هوسران رقم می زند. از این رو آیۀ "وَ قُلْ لِلْمُؤْمِناتِ ... وَ لْیَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلى‏ جُیُوبِهِنَّ وَ لا یُبْدِینَ زِینَتَهُنَّ إِلاَّ ... وَ لا یَضْرِبْنَ بِأَرْجُلِهِنَّ لِیُعْلَمَ ما یُخْفِینَ مِنْ زِینَتِهِنَّ ... (نور/31) زنان را از مهمترین محرک های جنسی چون زیورنمایی، بی حجابی، بالابردن صدای کفش و ... نهی می کند.

اما ناامنی بی حجابی بدین صورت پیش می آید که بی حجابی اعم از پوشش نامناسب و نمایاندن زیورآلات، دارائی های جنسی زن را در معرض کسی قرار می دهد که بطور غریزی به او گرایش و تمایل جنسی دارد.

قوای جنسی غریزی در مرد با دیدن زیباییهای ناهمجنس، تحریک می شود و در صورتی که ابزارهای بازدارنده چون عقل، فطرت، ادب و ... در این مرد ضعیف تر از قوۀ شهوت باشند؛ این تحریک باعث می شود که عنان اختیار و انتخاب به قوۀ شهوت داده شود و قوۀ شهوت، مرد را به سمت زن خواهد برد و ناامنی جنسی برای این دو نفر و بویژه زن رقم خواهد خورد.

با توجه به آن چه گذشت؛ حجاب پیش و بیش از آن که عنصری محدودیت آور باشد؛ عنصری امنیت بخش و تأمین کننده است. از این رو اولویت و فوریت امنیت بخشی و تأمین جنسی همچنین عوارض و پیامدهای زیاد و ناگوار ناامنی جنسی اقتضاء می کند که پدیدۀ حجاب علیرغم محدودیت اندکی که بر انسان ها بویژه صنف زنان بار می کند؛ مورد توجه جدی قرار بگیرد و انسان ها آن را با اندک محدودیتش پذیرا باشند.

به تعبیر دیگر، حجاب اگر از منظر فوائد و دستاوردهای فردی و اجتماعی، جسمی و روحی اش به مطالعه گذاشته شود؛ آن قدر مهم و پررنگ جلوه خواهد کرد که اندک عوارض آن چون محدودیت، چندان به چشم نمی آید.

منابع

مجلسی، محمدباقر، بحار الأنوار، تحقیق سید ابراهیم میانجی - محمدباقر بهبودی، سوم، بیروت، دار إحیاء التراث العربی، 1403 – 1983.

جواد سلمان زاده


مطالب مرتبط