فکر نکنید قرآن علم نیست. برای علم باید قرآن را زیر و رو کرد. باسوادترین انسان ها پهلوی ساده ‌ترین کلمات قرآن، حرف نفهمیده دارند.

گزیده  سخنان حجت‌الاسلام والمسلمین قرائتی در ابتدای درس خارج مقام معظم رهبری(قسمت سوم)
۲۲ اردیبهشت ۱۳۹۷ 27 42.5 KB 3 0

گزیده سخنان حجت‌الاسلام والمسلمین قرائتی در ابتدای درس خارج مقام معظم رهبری(قسمت سوم)

قرآن علم است

فکر هم نکنید قرآن علم نیست؛ امام رضا فرمود: مَن اَرادَ العِلم فَلیُثَوِّرِ القُرآن -«ثور» با «ث» سه نقطه یعنی انقلاب. برای علم، قرآن را زیرورو کنید. دعوت شدیم ده سال پیش برای دانشگاه تهران امام جماعت بشویم. گفتم من به شرطی می ‌آیم که تفسیر هم بگویم؛ گفتند که اینجا صبح تا ظهر سرِ درسند، خسته ‌اند؛ گفتم که کم می گویم؛ گفت آخر نمی شود؛ گفتم آقا من میتوانم نیم دقیقه تفسیر بگویم. گفت آخر نیم دقیقه تفسیر! بگو ببینم؛ ما گفتیم «در قرآن چند بار گفته «کُلُوا» -یعنی بخورید هرجا می گوید «کُلُوا»، بغلش یک مأموریّتی است، کُلُوا اَنفِقُوا، کُلُوا اَطعِمُوا، کُلُوا لاتُسرِفُوا، کُلُوا وَاعمَلُوا‌ صالِحاً، کُلُوا وَلاتَطغَوا؛ به زنبور عسل هم که می گوید «کُلِی»، دنبالش میگوید «فَاسلُکِی»، تو هم که گُل مکیدی باید عسل بسازی. یعنی کُلُوا کُلُوا هست امّا بخور بخور نیست؛ کنار خوردن یک مسئولیّتی است؛

بعد گفتند خب، اینجا چون شصت هزار دانشجو دارد، مهم ‌ترین دانشگاه کشور است، بعضی از اساتیدش استاد تمام و پروفسورند، پس علمی بگو؛ گفتم من قرائتی ‌ام، طلبه‌ ام، علمی می خواهید بروید سراغ علما؛ گفت مثلاً می خواهی «وَ بِالوالِدَینِ اِحساناً»(اسراء/23) را بگویی؟ اینها که بچّه نیستند؛ من ناراحت شدم و گفتم به من گفته ‌اند علمی حرف بزن، من می خواهم امروز آبکی حرف بزنم، روی تخته نوشتم «وَ بِالوالِدَینِ اِحساناً»، گفتم بیست تا نکته از این می کشم بیرون؛ این «با»اش بای الصاق است؛ دو تا نامه را که سنجاق می کنند، به نامه‌ ی پشتی می گویند الصاق، الحاق، پیوست؛ یعنی احسانت پیوست به خودت باشد، یعنی خودت مادرت را ببر دکتر؛ نگو پول می دهم تاکسی تلفنی [ببرد]؛ وَ بِالوالِدَین. لَقِّمهُ بِیَدَیک، با دست خودت لقمه لقمه دهان مادرت بگذار، نگو برنج بپز بخور، این درباره ‌ی «بِالْـ».

«بِالوالِدَین» گفته، «بِالْاَبَوَیْن» نگفته؛ چون به رهبر هم «اَب» می گویند -اَنَا وَ عَلیٌّ اَبَوا هذِهِ الاُمَّة؛ مِلَّةَ اَبِیکُم اِبراهیم؛(حج/78) به عمو می گویند، به پدر زن می گویند، به معلّم می گویند. «بِالوالِدَین» گفته، حساب والدین از آنها جدا است. نگفته «بالوالدین المؤمنَین»، گفته بِالوالِدَینِ اِحساناً‌ برّاً کان او فاجراً. نگفته «بالوالدین انفاقا»، پدر و مادر خیلی وقت ها پول نمی خواهند، محبّت می خواهند. بیست تا نکته تقریباً روی تخته سیاه، در دانشگاه نوشتم. گفتم آقایان بلد بودید؟ گفتند والّا به حضرت عبّاس بلد نبودیم، تا حالا هم کسی [نگفته بود]. گفتم دیگر نگویید آقای قرائتی اینجا دانشگاه است، اینها پروفسورند، علمی حرف بزن. باسوادترین ماها پهلوی ساده ‌ترین کلمات قرآن، حرف نفهمیده داریم.

در «هُنَّ لِباسٌ‌ لَکُم»(بقره/187) پنجاه تا نکته من گیرم آمده؛ در سوره‌ ی کوثر ۸۲ تا نکته گیرم آمده. قرآن علم است، ما فکر می کنیم علم چیز دیگری است، اصلاً قرآن را جزو علم نمی دانیم. وقتی می گوییم مشغول چی هستی؟ می گوید مباحث علمیّه؛ می گوییم حالا مباحث علمیّه یعنی قرآن؟ می گوید نه، قرآن نه! نمی گویم آنها نباشد، می گویم به قرآن هم سهم بدهیم.

یاداشت: علی کفشگر فرزقی

مطالب مرتبط