شفاعت و واسطه گری پیامبر و آل او در آخرت، تجسم روابطی است که برخی انسان ها در دنیا داشته اند.

چرا شفاعت فقط برای مومنان است؟

چرا شفاعت فقط برای مومنان است؟

شفاعت و واسطه گری در آخرت، تجسم روابطی است که انسان ها در دنیا داشته اند. یعنی اعمال خوب و بد ما در دنیا، مثل نماز و روزه و انفاق و حج یا غیبت و اذیت و زخم زبان تجسم و تمثل مناسب خود را در آخرت می یابد و حقیقت عینی آنها به شکل لذت ها و عذاب ها جلوه گر می گردد. روابطی هم که در دنیا بین مردم برقرار است، در آخرت تجسم و عینیت می یابد.
وقتی در دنیا بین دو نفر رابطه محبت و یا رابطه رهبری و پیروی و امام و مأموم بودن شکل می گیرد و باعث نوعی سنخیت و اتحاد روحی بین این دو نفر می شود، تجسم همین رابطه در آخرت این است که این دو به هم ملحق شوند.
کسی که در دنیا رابطه محبت، رابطه هدایت پذیری و پیروی از معصومین (علیهم السلام) را داشته است در آخرت این رابطه به شکل شفاعت تجسم پیدا کند تا معصوم که در مقام بسیار بالایی است، او را جذب کند و مثل آهن ربا او را به سوی خود بالا بکشد. هر قدر در دنیا رابطه محبت و پیروی و اتحاد روحی و شباهت و سنخیت بیشتر، در آخرت از شفاعت بالاتری برخوردار خواهد گشت.
از آن طرف، رهبران باطل هم که در دنیا عده ای را جذب کرده بودند و با هم ارتباط و اتحاد روحی داشتند، در آخرت جذب یکدیگر می شوند و سمت جهنم می روند. چنان که قرآن می فرماید: «یَومَ نَدعوا کُلَّ أناسٍ بِإمامِهِم»؛[1] به یاد آورید روزی را که هر گروهی را با پیشوایشان می خوانیم.»

5b3b10b7bf2ed.jpg

خداوند درباره فرعون می فرماید: «یَقدِمُ قَومَهُ یَومَ القیامهِ فَأرَدَهٌمٌ النّارَ»؛[2]روز قیامت او در پیشاپیش قومش خواهد بود و آن ها را وارد آتش می کند.»
فرعون هم شفیع و واسطه ای است که پیروانش را که با او سنخیت و اتحاد و جذب روحی داشتند، وارد جهنم می کند. در دنیا رهبر گمراهی و ضلالت بوده، در آخرت هم پیشوای آتش جهنم است. از آن طرف پیامبر (ص) و آل او و در مرتبه پایین تر علما و صلحا و کسانی که در دنیا با آن ها ارتباط و محبت و یا پیروی و رهبری داشتیم و جذب آن ها بودیم در آخرت ما را به سمت بهشت می برند و شفیع و واسطه هستند. در حقیقت همانند آهن ربایی دوستانشان را از جهنم بیرون می کشند یا اگر در درجات پایین تر بهشت هستند، به مقامات بالاتر جذب می کنند.
کسانی که از شفاعت محروم اند
پس سِر شفاعت و علت این که در قیامت موجودات برتر و بالاتر، پایین تری ها را شفاعت می کنند و به درجات بالا می کشند، یک رابطه واقعی و تکوینی است که در همین دنیا بینشان بوجود آمده است. از همین جا معلوم می شود که چرا شفاعت فقط برای مومنان و کسانی است که با پیامبر (ص) و آل ایشان رابطه داشته اند و برای غیرمومنان نیست.
حساب مستضعف و کسی که عناد و دشمنی با اولیای الهی نداشته و حق به او نرسیده باشد جداست. لذا در روایات آمده است که از هشت در بهشت، یکی مخصوص اهل توحیدی است که خدا را قبول داشته و دشمنی هم با ما اهل بیت (علیهم السلام) نداشته باشند.[3]



منبع: سرنوشت انسان، مسعود عالی

-------------------------------------------
پی نوشت ها:
[1]. سوره اسراء، آیه 71.
[2]. سوره هود، آیه 98.
[3]. بحارالانوار، ج8، ص39،ح19.

مطالب مرتبط