ر این گونه زیارت، انسان به وسیله ی خواندن زیارتنامه از مکان های دور، اهدای درود و صلوات به ارواح مطهر آنان، با آن بزرگان ارتباط قلبی برقرار می کند.

زیارت از راه دور
۵ تیر ۱۳۹۷ 298 66.1 KB 7 2

زیارت از راه دور

در این گونه زیارت، انسان به وسیله ی خواندن زیارتنامه از مکان های دور، اهدای درود و صلوات به ارواح مطهر آنان، با آن بزرگان ارتباط قلبی برقرار می کند و به واسطه ی آنان، از درگاه حق تعالی رفع حاجت و نیاز خود را می خواهد. حضرت رسول صلی الله علیه و آله فرمودند:هرکس از کنار قبرم بر من سلام دهد، آن را می شنوم و هرکس از دور بر من سلام دهد، آن را به من می رسانند.[1]
همچنین امام صادق علیه السلام فرمودند: هرگاه (زیارت) بریکی از شما سخت و طاقت فرسا بود و خانه اش هم دور بود، پس بر بام خانه اش بالا رود و دو رکعت نماز بخواند و با سلام دادن به قبر ما اشاره و قصد کند ، یقینا سلام او به ما می رسد.[2]
در حالات معمار انقلاب حضرت امام خمینی (ره) نقل کرده اند از روزی که وارد نجف شدند تا روزی که از نجف مهاجرت کردند، هرشب ، سه ساعت پس از غروب آفتاب، در تابستان و زمستان، به حرم حضرت علی علیه السلام مشرف می شدند. این برنامه هرگز ترک نمی شد. حتی یک سال در عراق کودتایی به وقوع پیوست و حکومت نظامی اعلام شد، در آن شب هم زیارت امام (ره) ترک نشد. شهید حاج آقا مصطفی می گفت: « درآن شب متوجه شدیم که امام (ره) داخل اتاق نیست. جاهای دیگر ساختمان را گشتیم ؛ ولی امام را نیافتیم تا اینکه رفتیم پشت بام و دیدیم که امام (ره) رو به حرم مطهر ایستاده و زیارت می خواند.
مشهدی جعفر ، خادم امام خمینی (ره) از قول فرد دیگری می گوید: «روزی نزدیک ظهر احساس کردم که صدای ناله و ضجه می آید .کمی که جست و جو ، دیدم امام (ره) به پشت بام منزلشان رفته و زیارت عاشورا می خوانند اشک می ریزند.»[3]
حضور در مشاهد بر زیارت از راه دور فضیلت بیشتری دارد؛ ولی از آنجا که برای همگان در همه ی زمان ها، به ویژه در زمان های زیارتی خاص ائمه، امکان حضور در مشاهد مشرفه وجود ندارد، می توان این ارتباط روحی را از نقاط دور دست نیز ایجاد کرد و چه بسا کسانی که ارتباط و اتصالشان از دور به مراتب قوی تر و برتر از برخی کسانی است که بدون رعایت آداب و کسب معرفت لازم در بارگاه ائمه حضور می یابند.


-------------------------------------------------------
پی نوشت ها:
1- محمد باقر مجلسی، بحارالانوار،ج97،ص 183.
2- صدوق،من لا یحضر الفقیه،ج 2،ص599.
3- غلامعلی رجایی، برداشت هایی ازسیره امام(ره)،ص42.


مطالب مرتبط