در این لحظه، امام رضا (علیه السلام) فرمود: آنچه که بر شما وارد شده و می شود، همه آن ها نتیجه اعمال و کردار خود شماست که نسبت به آن...

شیعه و نشانه های او؟!
۱۶ دی ۱۳۹۶ 85 19.5 KB 5 0

شیعه و نشانه های او؟!

امام حسن عسکری (علیه السلام) حکایت نمود: چون موضوع ولایتعهدی حضرت علی بن موسی الرضا (علیهما السلام) پایان و تثبیت یافت؛ روزی دربان امام رضا (علیه السلام) وارد منزل آن حضرت شد و گفت: عدّه ای آمده اند، اجازه ورود می خواهند و می گویند: ما از شیعیان علیّ (علیه السلام) هستیم.

امام اظهار داشت: در حال حاضر فرصت ندارم، به آنها بگو که در وقتی دیگر بیایند. چون آن جماعت رفتند و در فرصتی دیگر آمدند، امام علیه السلام اجازه ورود نداد، تا آن که حدود دو ماه بدین منوال گذشت و آنان توفیق زیارت و ملاقات با مولایشان را نیافتند و ناامید شدند؛ ولی با این حال برای آخرین مرحله نیز جلوی منزل حضرت آمدند و با حالت خاصّی اظهار داشتند:
ما از شیعیان پدرت، امام علیّ بن ابی طالب (علیه السلام) هستیم و با این برخورد شما، دشمنان ما را شماتت و سرزنش می کنند و حتّی در بین دوستان، دیگر آبروئی برایمان نمانده است؛ و نیز از رفتن به شهر و دیار خود خجل و شرمنده ایم. در این هنگام، امام رضا (علیه السلام) به غلام خود فرمود: اجازه دهید آن ها وارد شوند.
همین که آنان وارد مجلس شدند، حضرت به ایشان اجازه نشستن نداد، لذا سرگردان و متحیّر، سرپا ایستادند و گفتند: یابن رسول اللَّه! این چه ظلم بزرگی است که بر ما روا داشته ای که پس از آن همه سرگردانی، نیز این چنین مورد بی اعتنائی و بی توجّهی قرار گرفته ایم، مگر گناه ما چیست؟
با این حالت، مرگ برای ما بهتر خواهد بود.

5a50c60a12624.jpg

در این لحظه، امام رضا (علیه السلام) فرمود: آنچه که بر شما وارد شده و می شود، همه آن ها نتیجه اعمال و کردار خود شماست که نسبت به آن بی اهمیّت هستید،آن جماعت، همگی گفتند: یا بن رسول اللّه! توضیحی بفرما تا برای ما روشن شود که خلاف ما چیست؟ و ما چه کرده ایم، و چه گناهی از ما سر زده است؟
حضرت فرمود: چون شما ادّعای بسیار بزرگی کردید و اظهار داشتید که شیعه حضرت امیرالمؤمنین، امام علیّ بن ابی طالب (علیه السلام) هستید.

وای بر حال شما، آیا معنای ادّعای خود را فهمیده اید؟ و سپس افزود: شیعه حضرت علیّ (علیه السلام) همانند امام حسن و امام حسین (علیهما السلام)، سلمان فارسی، ابوذر غفّاری، مقداد، عمّار یاسر و محمّد بن ابی بکر هستند که در انجام اوامر و دستورات امام علی از هیچ نوع تلاش و فداکاری دریغ نورزند

ولی شما بسیاری از اعمال و کردارتان مخالف آن حضرت است و در انجام بسیاری از واجبات الهی کوتاهی می کنید و نسبت به حقوق دوستان خود بی اعتنا و بی توجّه هستید و در مواردی که نباید تقیّه کنید، تقیه می کنید.
با این عملکرد نیز مدّعی هستید که شیعه امیرالمؤمنین می باشید؛ شما اگر می گفتید که از دوستان و علاقه مندان آن حضرت و از مخالفین دشمنانش هستیم، شما را می پذیرفتم و این همه دردسر و مشکلات را متحمّل نمی شدید.
شما منزلت و مرتبه ای بسیار عظیم و شریف را مدّعی شدید که چنانچه در گفتار و کردارتان صادق نباشید، به هلاکت خواهید افتاد، مگر آن که مورد عنایت و رحمت پروردگار متعال قرار گیرید و لطف خداوند شامل حالتان بشود.
اظهار داشتند: یابن رسول اللَّه! ما از آنچه ادّعا کرده و گفته ایم، پوزش می خواهیم و مغفرت می طلبیم
و آنچه را که شما فرمودید، ما نیز بر آن عقیده هستیم؛ و هم اکنون اعلام می داریم که ما از دوستان و علاقه مندان شما اهل بیت عصمت و طهارت (علیهم السلام) می باشیم و مخالف دشمنان شما بوده و خواهیم بود.
در این هنگام، امام رضا (علیه السلام) فرمود: اکنون خوش آمدید، شما برادران من هستید و سپس آن جماعت را بسیار مورد لطف و عنایت خویش قرار داد و از دربان پرسید: این جماعت چند مرتبه آمدند و خواستند که وارد منزل شوند؛ و مانع ورود ایشان شدی؟
دربان گفت: شصت مرتبه.
امام فرمود: باید جبران گردد، شصت مرتبه بر آن ها وارد می شوی و سلام مرا به آن ها می رسانی؛ چون که توبه آن ها قبول شد و مستحقّ تعظیم و احترام گشتند و اکنون وظیفه ما است که در رفع مشکلات آن ها و خانوادهایشان همّت گماریم و بعد از آن، حضرت دستور فرمود تا مقدار قابل توجّهی مبرّات و خیرات به آن ها کمک شود.

منبع: الاحتجاج، طبرسی، ج 2


مطالب مرتبط